Լռությունից դեպի աղմուկ․ Հնագիտության ներուժը նախապատմական Հայաստանի երաժշտական արվեստի հետազոտման գործում
Արսեն Բոբոխյան DownloadՆերկայացվող աշխատանքը նպատակ ունի մի կողմից վեր հանել երաժշտագիտության ու հնագիտության միավորող տեսական խնդիրները, մյուս կողմից՝ ցույց տալու հայկական երաժշտության հնագույն երաժշտական արվեստի բնորոշ գծերը։ Այս իմաստով առանձնացվում է «երաժշտական լանդշաֆտ» առարկայի հասկացությունը, որն իր մեջ ներառում է ոչ միայն բնության տարրերը, բնական և մարդկային արձագանք(ձայն)/հնչյունը, այլև սոցիալական մշակույթն ու հասարակական կազմակերպումների համակարգերը։
Հատուկ անդրադարձ է կատարվում հնագույն Հայաստանի բնակավայրերին, երաժշտներին, երաժշտական գործիքներին, ինչպես նաև վայրերին, որոնք էականորեն փոխկապակցված կամ երաժշտական մշակույթ են ներկայացնում։ Այս տեսանկյունից առաջին կարևոր փուլը համարվում է Ք.ա. III հազար. Վերջերս, երբ ներդրվում է ժողովրդական և վերնախավային (երաժշտական) մշակույթի տարբերակման առաջին դրսևորումը։
Պարզվում է, որ հայկական մշակույթի երևույթի տարբեր կողմերը հասկանալու համար հնարավոր ու երաժշտագետորեն տեսանելի նոր հիմքեր են բացահայտվում՝ կապված և փոխլրացնող արժեքների փոխհարաբերությունների ուսումնասիրության մեջ։ Ուստի, երաժշտագիտության և հնագիտական տվյալների փոխհարաբերության համադրումը կարող է նոր հեռանկարներ բացել տարբեր խնդիրների լուծման համար։
